Niet blij.

Van sommige dingen word ik niet blij,
Die hoeven echt niet van mij.
Bijvoorbeeld, de tram rijdt net mijn neus voorbij,
Bij de kassa staat een ellenlange rij.
Dan ook nog mensen die ik verloor en mis,
Maar mijn grootste ergernis ,
Is dé verdomde terrorist,
Die even het leven van velen weggrist.
Daarmee nabestaanden achterlatend in een grauwe mist.
En ze gaan ook maar door,
Steeds vaker geven die idioten aan deze onzin gehoor.
Deze personen hebben maar 1 doel,
En dat is vernietigen de boel.
Hebben zij eigenlijk wel gevoel?
Zijn het eigenlijk wel mensen,
Hun praktijken zijn ronduit beestachtig,
Wis en waarachtig.
Dit is vast niet mijn mooiste gedicht,
Ondanks dat ik ze mijn inkt niet waard vind,
Ben ik er toch voor gezwicht`,
Dit te schrijven o.a. aan hen gericht.
Ze maken me niet alleen niet blij maar zelfs ook kwaad.
Daarom wil ik ze zeggen waar het op staat.
Ik zou willen dat ik een dokter of professor vond,
Die deze ellendelingen voorgoed van de aardbodem zond.
Misschien kunnen ze ze hersenspoelen,
Zodat ze de pijn en het verdriet van de slachtoffers en de nabestaanden voelen.

Posted in Gedichten | Comments Off

Geen zin.

Voor ik met dit gedicht begin,
Weet ik, deze keer heb ik geen zin.
Er staat mij nog vers voor de geest,
De witte vrachtwagen op het nationale feest.
Dat gebeurde in Frankrijk,
Als nieuws heel belangrijk.
Omdat er veel doden en gewonden vielen,
Veel feestende mensen kwamen onder de wielen.
Heel Europa is sindsdien in de rouw,
Menige vlaggenstok die halfstok hangen zou.
Dat was donderdag,
Maar een dag later,
Nauwelijks bekomen van deze kater,
Vindt er een coup plaats bij de Turken,
Moeilijk is te zeggen, wie de helden zijn of de schurken.
En vanmorgen bij het ontwaken,
Wist ik dat ik me om 2 landen en de inwoners ervan zorgen zou maken,
Ook al zijn dit niet mijn zaken,
Het zijn toch dingen die mij raken.
Maar vanavond kreeg ik al te horen,
Het leger heeft de strijd verloren.
Erdogan triomfeert,
Misschien is dit wel helemaal verkeerd.
Doch de meeste mensen zijn weer gerustgesteld,
En de president was voor velen en blijft in hun ogen een held.

Posted in Gedichten | Comments Off

Knoeien.

Ik houd van alles wat groeit en bloeit.
En soms ook van wat knoeit,
Althans wanneer je nog een kind bent,
Ben je echter een grote vent,
En zit je in de regering of het parlement.
Dan zou je het knoeien moeten laten,
Dat geldt voor de leiders van alle staten.
Je zou dan zonder te knoeien moeten handelen,
Zodat mensen in vrijheid rond kunnen wandelen.
Want nu is het her en der een flinke zooi,
Dat vind ik eerlijk gezegd niet zo mooi.
Dus wereldleiders komaan,
Stop met jullie macht -spelletjes en doe er iets aan!.

Posted in Gedichten | Comments Off

Een lied voor vluchtelingen.

Graag zou ik een mooi lied voor jullie willen zingen,
Tevens zou ik dit willen doen voor elke verdrukte,
Als ik zou weten dat dit mij lukte.
Tot mijn verdriet
Lukt mij dat niet.
Daarom wil ik het voor jullie noteren,
Ooit heb ik dit op school mogen leren.
:”Stil maar, wacht maar alles wordt nieuw,
De hemel en de Aarde,
Stil maar, wacht maar alles wordt nieuw,
De hemel en de Aarde.

Nu gaan de bloemen nog dood,
Nu gaat de zon nog onder,
En niemand kan er zonder,
Water en zonder brood.”

Het hele lied is vast wel op youtube te vinden,
Er zijn nog meer coupletten weet ik, maar ik ken ze niet allemaal meer uit mijn hoofd,
Maar ik vind het een mooi lied vol van troost.
Zelf heb ik er ook altijd in geloofd,
Doch dit geloof heeft inmiddels plaats gemaakt voor hoop.
Dus laten wij vooral blijven hopen en de moed niet verliezen,
Dat zou ik bovenal verkiezen.

Posted in Gedichten | Comments Off

DE SCHRIJVER..

Goh, wat een schrijver,
Wat een talent en een ijver.
Zijn naam was Lenneart Nijgh,
Met teksten die je nooit meer krijg.
In maart op t.v.. gezien, hoe de samenwerking is ontstaan,
Daar hadden ze heel goed aan gedaan.
Hij was het genie achter Boudewijn de Groot,
En bleef dat tot aan zijn dood.
Het is niet dat ik de man goed ken,
Doch van zijn teksten was en ben ik een groot fan.
Zij waren in Nederland de eersten en de besten,
Maar zeker niet de eerste de beste.
De enige is Boudewijn niet langer,
Maar het is en blijft een goede zanger.
Ook zonder zijn vaste schrijver,
Gaat Boudewijn vrolijk voort met veel ijver.
Eigenlijk was Lenneart als jongen best leuk om te zien,
Daar zou ik niet op moeten letten misschien.
Maar toen ik hem voor het eerst op t.v. zag,
Ik denk wel dat ik dat zeggen mag,
Knapte ik een beetje op hem af.
Ik wist niet hoe hij er eerder uit had gezien.
Je ziet het wel vaker, mensen die mooi zijn in hun jeugd,
Dan vervolgens afgetakeld zijn, lieve deugd.
Wat eigenlijk betekent,
Dat ze door het leven zijn getekend.
Maar wat ik eerlijk zeggen moet,
Zijn teksten waren en zijn nog steeds steengoed.

Posted in Gedichten | Comments Off

VERMAKEN.

Soms heb ik veel goed,
Dat ik vermaken moet,
Eigenlijk vervelende taken,
Waar ik me absoluut niet mee kan vermaken.

Posted in Gedichten | Comments Off

KAMERTJE.

:”Mag ik dan bij jou,” vind ik een schitterend lied,
Maar een kamertje over heb ik niet.
Of het zou in mijn hart moeten zijn,
Tja daar lekt het, da’s ook niet fijn.
Het zou de linker of rechter hartkamer moeten zijn.
Toch staat mijn hart open voor iedereen,
Behalve wanneer je vals bent of gemeen..

Posted in Gedichten | Comments Off

HOGE NOOD.

Ik was echt in hoge nood,
Mijn ergernis was groot,
Ik zocht me stuk naar een noot .
Was ie misschien gevallen?
Zo graag had ik een mooi lied willen schallen.
Helaas omdat ik nou net dat ene nootje niet vond,
Zag ik de noodzaak dat ik inbond.
Dat was dus een slecht besluit van mijn avond.
Ach morgen is er weer een nieuwe dag,
Misschien dat ik dan dat nootje vinden mag,
En anders doe ik gewoon mijn beklag …
Bij de muziek – geschillencommissie,
Dan roep ik héél hard: ” Zeg op waar is ie.”
Oké dat zien we morgen dan wel weer,
Adieu, goodbye en tot de volgende keer.

Posted in Gedichten | Comments Off

Accordeon.

Soms heb je zo ‘n dag,
Die valt totaal in duigen,
Maar wanneer ik een accordeon horen mag,
Begint mijn hart spontaan te juichen.

Posted in Gedichten | Comments Off

Corrie Brokken

Ook zij is sinds gisteren vertrokken.
Ze was dan ook al 83,
Maar wat zong zij vroeger prachtig.
Zij was de 1e die voor Nederland het Songfestival won,
Daaruit bleek wel dat ze goed zingen kon.
Typisch genoeg had ik juist gisteren nog aan haar gedacht,
Aan een liedje dat ze ooit ten gehore bracht.
Deze zinnen ervan schoten door mijn hoofd:”
Wees nog eens lief zoals toen,
Vraag me nog eens om een zoen.
Breng me weer rozen,
Sta weer te blozen etc.
Dat was het lievelingslied van mijn ma,
Ze had nog veel mooie liedjes ervoor en erna.
Ze had ook een show op t.v.,
Toen studeerde ze voor rechter of advocaat en stopte ermee.
Ach, haar liedjes zullen altijd blijven,
En men zal nog veel over haar schrijven.

Posted in Gedichten | Comments Off