Het inktpotje gedichten

Elke kat,
Die ik ooit had,
En heb verloren,
Nu tot het verleden behoren,
Deed mij verdriet,
Maar dat valt in het niet,
Bij het overlijden van Herman,
Alsof ik een nachtmerrie had waar ik niet meer uit bijkwam.
Helaas is het echt gebeurd,
En alles wat me nu een beetje opbeurt
Duurt steeds maar even,
Steeds vraag ik me af:” waarom is ie niet meer in leven.”
Zovele herinneringen komen boven,
Die niet meer te stoppen zijn of te doven.
Het moet er nu maar uit,
Ook al is dit geen mooi geluid.

This entry was posted on Sunday, December 21st, 2008 at 12:37 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.