DE SCHRIJVER..

Goh, wat een schrijver,
Wat een talent en een ijver.
Zijn naam was Lenneart Nijgh,
Met teksten die je nooit meer krijg.
In maart op t.v.. gezien, hoe de samenwerking is ontstaan,
Daar hadden ze heel goed aan gedaan.
Hij was het genie achter Boudewijn de Groot,
En bleef dat tot aan zijn dood.
Het is niet dat ik de man goed ken,
Doch van zijn teksten was en ben ik een groot fan.
Zij waren in Nederland de eersten en de besten,
Maar zeker niet de eerste de beste.
De enige is Boudewijn niet langer,
Maar het is en blijft een goede zanger.
Ook zonder zijn vaste schrijver,
Gaat Boudewijn vrolijk voort met veel ijver.
Eigenlijk was Lenneart als jongen best leuk om te zien,
Daar zou ik niet op moeten letten misschien.
Maar toen ik hem voor het eerst op t.v. zag,
Ik denk wel dat ik dat zeggen mag,
Knapte ik een beetje op hem af.
Ik wist niet hoe hij er eerder uit had gezien.
Je ziet het wel vaker, mensen die mooi zijn in hun jeugd,
Dan vervolgens afgetakeld zijn, lieve deugd.
Wat eigenlijk betekent,
Dat ze door het leven zijn getekend.
Maar wat ik eerlijk zeggen moet,
Zijn teksten waren en zijn nog steeds steengoed.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.