Druk, druk druk!

Mensen helpen is een roeping,

’t Is Jammer wanneer men daarin tekort schiet,

Als ik zie hoe het er de afgelopen maanden aan toe ging,

Dacht ik soms:’Ik red het niet.’

Gelukkig kwam het meeste voor elkaar,

Alleen maar, maar……

Vaak zo druk en dan vergeten,

Om mijn boterhammetjes te eten.

Daarom denk ik:’ eventjes gas terug,

Een burn- out heb je maar al te vlug.”

Nu eventjes aan mezelf gaan denken,

Aandacht aan de signalen van mijn lichaam schenken.

Niemand is ermee gebaat,

Wanneer het straks met mij fout gaat.

 

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie