Geen zin.

Voor ik met dit gedicht begin,
Weet ik, deze keer heb ik geen zin.
Er staat mij nog vers voor de geest,
De witte vrachtwagen op het nationale feest.
Dat gebeurde in Frankrijk,
Als nieuws heel belangrijk.
Omdat er veel doden en gewonden vielen,
Veel feestende mensen kwamen onder de wielen.
Heel Europa is sindsdien in de rouw,
Menige vlaggenstok die halfstok hangen zou.
Dat was donderdag,
Maar een dag later,
Nauwelijks bekomen van deze kater,
Vindt er een coup plaats bij de Turken,
Moeilijk is te zeggen, wie de helden zijn of de schurken.
En vanmorgen bij het ontwaken,
Wist ik dat ik me om 2 landen en de inwoners ervan zorgen zou maken,
Ook al zijn dit niet mijn zaken,
Het zijn toch dingen die mij raken.
Maar vanavond kreeg ik al te horen,
Het leger heeft de strijd verloren.
Erdogan triomfeert,
Misschien is dit wel helemaal verkeerd.
Doch de meeste mensen zijn weer gerustgesteld,
En de president was voor velen en blijft in hun ogen een held.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.