Het verlies.

Elke kat,
Die ik ooit had,
En heb verloren,
Nu tot het verleden behoren,
Deed mij verdriet,
Maar dat valt in het niet,
Bij het overlijden van Herman,
Alsof ik een nachtmerrie had waar ik niet meer uit bijkwam.
Helaas is het echt gebeurd,
En alles wat me nu een beetje opbeurt
Duurt steeds maar even,
Steeds vraag ik me af:” waarom is ie niet meer in leven.”
Zovele herinneringen komen boven,
Die niet meer te stoppen zijn of te doven.
Het moet er nu maar uit,
Ook al is dit geen mooi geluid.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie