Mijn strijd.

In een wereld vol haat en nijd.
Voer ik nog steeds mijn strijd.
Met als enige wapen mijn pen.
Of een enkele keer mijn stem.

We blijven hopen dat er eindelijk Wereld Vrede komt,
Maar ik merk hoe in alle chaos mijn stem verstomt.
Ook al denk ik niet het zelf nog mee te maken.
Zelf blijf ik wel hopen op dat soort zaken.

Steeds meer mensen sluiten zich hierbij aan,
Zij en wij willen er allen graag voor gaan.
Ook al kunnen we elkaar niet allen verstaan,

Zonder hoop zijn we verloren,
Dus blazen we het van de toren,
Tot iedereen die het wil horen.
En tot hen die zich eraan storen.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.