Mijn wens voor 2017.

Is vast wat afgezaagd misschien.
Doch van onschatbare waarde,
Ik wens voor een ieder Vrede op Aarde.
Dat er nergens meer honger zal hoeven zijn,
Dat niemand meer geraakt zal worden door een landmijn,
Of uit de kogel van een karabijn.
De Kerstmis is dan wel voorbij,
Toch werd er nog gestreden zij aan zij,
In 2017 is hopelijk iedereen vrij.
Ook wens ik dat elke terrorist zijn moordaanslag zal laten varen,
En zo vele mensenlevens zal weten te sparen.

Velen zijn mij er al in voor gegaan,
Om de vredige weg in te slaan.
Zelfs las ik op F.B. een oproep van de Paus,
Maar daar wringt ‘m nu net de kous.
Hij riep ons op om voor Vrede te bidden,
Dat deden misschien velen in ons midden.
Maar ik ben bang dat bidden alleen niets uithaalt,
Omdat de mens het nu eenmaal zelf bepaalt.
Hij wordt gezien als de machtigste man,
Kunnen we van hem geen wonder verwachten dan?

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.