Niet blij.

Van sommige dingen word ik niet blij,
Die hoeven echt niet van mij.
Bijvoorbeeld, de tram rijdt net mijn neus voorbij,
Bij de kassa staat een ellenlange rij.
Dan ook nog mensen die ik verloor en mis,
Maar mijn grootste ergernis ,
Is dé verdomde terrorist,
Die even het leven van velen weggrist.
Daarmee nabestaanden achterlatend in een grauwe mist.
En ze gaan ook maar door,
Steeds vaker geven die idioten aan deze onzin gehoor.
Deze personen hebben maar 1 doel,
En dat is vernietigen de boel.
Hebben zij eigenlijk wel gevoel?
Zijn het eigenlijk wel mensen,
Hun praktijken zijn ronduit beestachtig,
Wis en waarachtig.
Dit is vast niet mijn mooiste gedicht,
Ondanks dat ik ze mijn inkt niet waard vind,
Ben ik er toch voor gezwicht`,
Dit te schrijven o.a. aan hen gericht.
Ze maken me niet alleen niet blij maar zelfs ook kwaad.
Daarom wil ik ze zeggen waar het op staat.
Ik zou willen dat ik een dokter of professor vond,
Die deze ellendelingen voorgoed van de aardbodem zond.
Misschien kunnen ze ze hersenspoelen,
Zodat ze de pijn en het verdriet van de slachtoffers en de nabestaanden voelen.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.