Parijs vrijdag 13 november 2015

In dit geval,
Is 13 geen geluksgetal.
Ook leefde men er niet als God in Frankrijk,
Want dan was God nu misschien een lijk.
En helaas was Parijs,
In de verste verte geen Paradijs.

Hoe kunnen mensen zich zo verlagen,
Het plegen van zovéél aanslagen.
Dit waren lage, gemene harteloze daden
Die de gehele samenleving schaden.
Zoveel mensen van het leven beroven,
Hoe kan een mens zo nog in de Vrede geloven?
Dit is alweer een zwarte bladzijde in de geschiedenis,
Met de daders is en was duidelijk iets mis.
Wat mij betreft hebben ze geen recht op vergiffenis,
Maar misschien dat de mening van de Paus een andere is.
Ik weet wel dat wij als mens niet zouden mogen oordelen,
Maar ja, bij zulke taferelen die ik echt niet kan velen,
Moet ik mijn hart gewoon even luchten,
En hoop ik eigenlijk dat er geen enkele dader heeft kunnen vluchten.

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.