Zo druk.

Ik wil nog even genieten van mijn geluk,
Even wat liefs tegen mijn katje fluisteren,
Nog even een mooi liedje beluisteren.
Ik moet nog even een was draaien,
Wat los goed vastnaaien.
Even op het goede paard wedden,
En tussendoor nog even de wereld redden.
Ach, als dat eens kon,
Ik een koningin en Trump een pion.
Natuurlijk zou ik hem meteen uitschakelen,
Meteen afgelopen met dat domme kakelen.
Maar helaas is het leven geen schaakspel,
Druk heb ik het toch evenwel.
Zo nu en dan dus gewoon even ontspannen,
Alle ellende uit mijn gedachten bannen.
Vaak denk ik aan de wijze woorden van die moeder van mij,
: “De boog kan nu eenmaal niet altijd gespannen zijn.”

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.